Türk noteri onayı Québec için yeterli mi?

Türkiye’de bir çeviriyi “resmî” kılan alışkanlık noter onayıdır. Bu alışkanlık Türkiye içindeki işlemlerde yerinde çalışır. Québec dosyasında ise soru başka türlü sorulur ve noter onayı o soruyu karşılamaz. Farkı görmek, iki kez ödeme yapmayı önler.

Noter neyi onaylar

Noter, çeviriyi okuyup içeriğinin doğru olduğuna karar vermez. Onayladığı şey, altındaki imzanın o notere yemin zaptı vermiş bir çevirmene ait olmasıdır. Yani onay, çevirinin doğruluğuna değil, çevirmenin kimliğine ilişkindir. Bu ayrım noter onayı sayfasında ayrıntılı anlatılmıştır.

Aynı sebeple, hatalı bir çeviri noter onayıyla düzelmez. Onay yalnızca imzanın kime ait olduğunu belgelendirir.

Yemin zaptı nedir, nerede işler

Yemin zaptı, bir çevirmenin belirli bir noterlikte, belirli dil çiftleri için kaydını gösteren belgedir. Bu kayıt Türk hukuk düzeni içinde anlam taşır ve o noterin işlemlerinde geçerlidir; başka bir ülkenin çeviri düzeninde karşılığı yoktur. Zaptın kapsamı yemin zaptı sayfasındadır.

Québec’in sorduğu soru farklı

Eyalet dosyasında sorulan soru “bu çeviri noterden geçmiş mi?” değil, “bu çeviriyi kim yaptı?” sorusudur. Cevabın karşılığı, eyaletin kendi meslek düzenine kayıtlı bir çevirmendir; bu kaydın doğrulaması da o düzenin kendi üye listesinden yapılır. Noter onayı bu doğrulamaya bir şey eklemez, çünkü Türk noteri o kaydı tasdik edecek konumda değildir.

Yetkili çevirmen tanımının ne olduğu yetkili çevirmen sayfasında, eyaletin çeviri kuralı ise çeviri kuralı sayfasında yazılıdır.

Noter onayının gerçekten işe yaradığı yerler

Bu, noter onayının işe yaramaz olduğu anlamına gelmez. Onay şu hâllerde yerinde ve çoğu zaman zorunludur:

• Türkiye’deki işlemler: tapu, miras, mahkeme, tescil dosyalarında Türk makamına verilecek çeviriler noter onayıyla sunulur.
• Apostil zincirinin ön koşulu: bir çevirinin apostil alabilmesi için önce noter onayından geçmesi gerekir; apostil noterin imzasını doğrular.
• Vekaletname ve muvafakatname: bunlar zaten noterde düzenlenir.
• Bazı üçüncü ülke ve federal dosyalar: çevirmen beyanının yeterli sayıldığı dosyalarda noter onayı beyanı güçlendirir.

Federal tarafın kuralı fark sayfasında, Türkiye’deki tapu işlemleri ise tapu sayfasında ele alınmıştır.

Zincirin sırası: çeviri, noter, apostil

Bir çevirinin apostil alması gerekiyorsa sıra şudur: çeviri yapılır, noter çevirmenin imzasını onaylar, apostil makamı noterin imzasını doğrular. Zincirin her halkası bir öncekinin imzasını doğrular; halkalardan biri atlanırsa zincir kurulamaz.

Buna karşılık belgenin aslına apostil alınacaksa çeviri sonraya kalır. Hangi durumda hangi sıranın işlediği rota seçimi sayfasında anlatılıyor.

Noter kalemi nasıl belirlenir

Noter işlemi bir hizmet ücreti değil, harç ve değerli kâğıt kalemlerinden oluşan bir işlemdir; sayfa sayısına ve işlemin türüne göre değişir. Bu yüzden hiçbir sitede önceden yazılamaz. Kesin tutar, belge notere ibraz edildiğinde noterlikçe hesaplanır. Kalemin nasıl oluştuğu noter kalemi sayfasında, dosyanın diğer kalemleri ise ücretler sayfasında ayrıştırılmıştır.

Sık kurulan yanlış denklem

“Noter onaylı çeviri = her yerde geçerli çeviri” denklemi yanlıştır ve pahalıdır. Doğru soru sırası şudur: Belgeyi kim isteyecek? O makam çeviriyi kimden bekliyor? Zincirde apostil var mı? Üçünün cevabı belliyse hangi onayın gerektiği kendiliğinden çıkar; belli değilse yapılacak ilk iş çeviri sipariş etmek değil, makamdan yazılı liste istemektir.

Türkiye ayağında ne yapıyoruz

Noter işlemleri Türkiye tarafında yürüyen kalemlerdir ve burada iş yapabiliyoruz: belgeyi kurumdan temin etmek, noter randevusunu ve dosya hazırlığını kurmak, apostil gerekiyorsa doğru makama yönlendirip başvuruyu takip etmek, ıslak imzalı nüshayı bütünlüğü bozulmadan göndermek. Yurt dışındaysanız konsoloslukta düzenlenen vekaletname yeterlidir. Hangi aşamada devrede olduğumuz bu sayfada tek tek yazılıdır.