Redaksiyon ile son okuma farkı

“Bir de siz okur musunuz?” cümlesi iki farklı işi kastedebilir ve ikisi aynı fiyata, aynı sürede yapılmaz. Ayrımı bilmek, hem doğru hizmeti istemenizi hem de bir teklifte neyin dâhil olduğunu görmenizi sağlar.

Son okuma: yalnız hedef metne bakar

Son okuma, çevrilmiş metnin kendi içinde tutarlı ve akıcı olup olmadığına bakar. Yazım, noktalama, terim tutarlılığı ve cümle düşüklüğü bu aşamada düzelir. Kaynak belge açılmaz.

Bu yöntemin bir kör noktası vardır ve tam da resmî belgede en tehlikeli olan noktadır: atlanmış bir alan, hedef metinde hiçbir iz bırakmaz. Eksik bir derkenar ya da çevrilmemiş bir kaşe, akıcı bir metinde görünmez.

Redaksiyon: kaynakla karşılaştırır

Redaksiyon, çeviriyi kaynak belgeyle satır satır karşılaştırır. Sorduğu soru “bu cümle güzel mi” değil, “kaynakta olan her şey burada var mı ve doğru mu” sorusudur. Sayılar, adlar, tarihler, numaralar ve kaşe metinleri tek tek karşılaştırılır.

Resmî dosyaya girecek metinde zorunlu olan budur. Sebebi basit: reddedilen dosyaların önemli bir kısmı üslup yüzünden değil, aktarılmamış ya da yanlış aktarılmış bir alan yüzünden reddedilir. Neyin aktarılması gerektiği aktarılanlar sayfasında sayılmıştır.

Karşılaştırmada asıl bakılan alanlar

• Özel adlar. Kişi ve yer adlarının kimlik belgesindeki yazımla birebir aynı olması. Tek harflik fark, dosyayı iki kişiye ait gösterebilir.
• Sayılar. Tarih, numara, kayıt no, yevmiye no, cilt ve sıra bilgileri.
• Kurum adları. Belgenin iki yerinde geçen aynı kurumun aynı biçimde yazılmış olması.
• Şerh ve kaşeler. Arka yüz dâhil bütün alanların karşılığının bulunması.
• Boş alanlar. Kaynakta boş olan bir alanın çeviride de boş gösterilmesi.

Ad ve tarih yazımının kuralı isim ve tarih sayfasında, kurum adları kurum adları sayfasında yazılıdır.

Onay öncesi son kontrol neden ayrı bir adım

Noterlik onayından sonra düzeltme yapılamaz: şerh düzeltilemez, düzeltme yeni bir çeviri ve yeni bir onay işlemi gerektirir. Bu yüzden karşılaştırmalı kontrol, onay randevusundan önce yapılır. Onayın kapsamı noter neyi onaylar sayfasında anlatılmıştır: noterlik metni okuyup değerlendirmez, dolayısıyla hatayı yakalayan bir mercii değildir.

Aynı gerekçe apostil adımından önce de geçerlidir; zincir ilerledikçe geri dönüş pahalılaşır. Hesabı yanlış sıra sayfasında yapılmıştır.

Sizin yapabileceğiniz kontrol

Teslim edilen çeviride tek bir şeye bakmanız işe yarar: kendi bilgileriniz. Adınızın, doğum tarihinizin, doğum yerinizin ve varsa pasaport numaranızın yazımı. Bunları herkesten iyi siz bilirsiniz ve dosyayı en çok bozan alanlar da bunlardır.

Metnin tamamını yabancı dilde denetlemeniz beklenmiyor. Bir tereddüdünüz varsa yazın; kaynakla karşılaştırma bizim işimizin parçasıdır ve ek bir talep olarak sorulmaz.

Başkasının çevirisini kontrol etmek

Elinizde başka bir yerde yapılmış bir çeviri varsa kontrol ayrı bir hizmettir ve karşılaştırma baştan yapılır. Sebebi şudur: kontrol eden kişi metnin sorumluluğunu üstlenir, dolayısıyla görmediği bir alan için imza atamaz. Bu yüzden kontrol, çoğu belgede yeniden çeviriden daha kısa sürmez.

İmza ve sorumluluk tarafındaki sınır başkasının çevirisini imzalar mısınız sayfasında ayrıca yazılmıştır.

Ne zaman yeniden çeviri gerekir

Üç durumda düzeltme yetmez. Belgenin kendisi yenilendiyse (tarih ve numara değişmiştir), çeviri belgenin son hâlini kapsamıyorsa (sonradan şerh eklenmiştir) ve nüsha türü değiştiyse (asıl yerine suret üzerinden çalışılmışsa) çeviri yeniden yapılır.

Bunların çoğu sırayı doğru kurarak önlenir; sıranın mantığı onay zinciri sayfasında anlatılmıştır. Kalemlerin nasıl ayrıştığı ise ücretler sayfasındadır; kontrol adımları teslim temposundan bağımsız olarak her dosyada uygulanır.