Neden Fransızca odaklıyız?

Bir tercüme bürosunun her dili ve her ülkeyi aynı derinlikte bilmesi mümkün değildir. Derinlik dilde birikmez, prosedürde birikir: hangi makam hangi biçimi ister, hangi kanton neyi reddeder, hangi belge hangi sırayla onaylanır. Bu bilgi ancak aynı rotayı çok kez yürüterek toplanır.

Frankofon dünya alışılmadık biçimde parçalı

Çoğu dilde çeviri yetkisi tek bir merkezden gelir. Fransızcada gelmiyor. Fransızca konuşan altı ayrı düzen var ve hiçbiri diğerinin çevirmenini otomatik olarak tanımıyor:

• Québec — yetki bir meslek odasının siciline kayıttan doğar; unvan traducteur agréé olarak geçer.
• Federal Kanada — göç dosyalarında ayrı bir kural işler; çevirmen beyanı ve tanıklık usulü öne çıkar.
• Belçika — yetki adalet düzeni içindeki bir sicile kayıttan doğar; unvan traducteur juré.
• İsviçre — tek bir kural yoktur; kanton kendi listesini tutar ya da hiç tutmaz.
• Lüksemburg — üç resmî dilli bir ülkede hangi dilde çeviri isteneceği belgeye ve kuruma göre değişir.
• Fransa — yetki mahkeme listelerine kayıttan doğar; unvan expert traducteur biçiminde kullanılır.

Aynı dilde dört farklı yetkilendirme adının nasıl doğduğu frankofon çeviri türleri sayfasında ayrıntılı anlatılmıştır.

Aynı dili konuşmak aynı kuralı paylaşmak değil

Québec ile federal Kanada aynı ülkededir ve aynı dosyada bile farklı çeviri kuralı uygulanabilir. Cenevre ile komşu bir kanton aynı ülkededir ve biri Türkiye’de yapılmış onaylı çeviriyi kabul ederken diğeri kendi tanıdığı çevirmeni isteyebilir. Bu bir tutarsızlık değil, federal yapının doğal sonucudur: çeviri kuralı çoğu yerde merkezî değil, yerel bir yetkidir.

Sonuç, okur açısından şudur: “Fransızcaya çevirttim” cümlesi bir dosyanın durumunu anlatmaz. Anlatan cümle şudur: “Şu makamın tanıdığı biçimde çevirttim.”

Genel büro bu farkları neden izleyemiyor

Kırk dilde çalışan bir büro için Fransızca, kırk kalemden biridir. Kanton listelerinin güncellenmesini, bir sicilin kapsamının değişmesini ya da bir belediyenin biçim talebini izlemek ayrı bir iştir ve tek tek dosyalardan öğrenilir. Bu iş yapılmadığında ortaya çıkan cümle hep aynıdır: “Her ülkeye çeviri yaparız.” Cümle satışta işe yarar, dosyada yaramaz.

Bizim tercihimiz dar bir alanda çok sayıda dosya görmek. Bunun görünür karşılığı, kabul kuralını dosya açılmadan önce yazabilmemizdir; hangi çevirmenin nerede geçerli olduğu ayrı bir sayfada özetlenmiştir.

Belge adları da ülkeye göre kayıyor

Parçalılık yalnız yetkide değil, terimlerde de var. traduction certifiée ifadesi Kanada’da başka, Avrupa’da başka bir şeye işaret eder. copie certifiée conforme bazı ülkelerde belediyeden, bazılarında noterden alınır. Aynı adı taşıyan iki belge aynı belge olmayabilir.

Bu yüzden terimce bölümü bir sözlük değil, bir ayrım listesidir: her terimde “hangi ülkede ne demek” sorusu ayrıca cevaplanır.

Odaklanmanın sınırı

Odaklanmak her şeyi bildiğimiz anlamına gelmiyor. Bu sitede Türkçe, Fransızca ve İngilizce yönlerini ele alıyoruz; başka bir dil çiftine giren dosyalarda sizi aynı tüzel kişiliğin başka bir sitesine yönlendiriyoruz. Burada olmayan bir dili varmış gibi göstermiyoruz.

İkinci sınır coğrafyada: Fransa’nın kendi başvuru prosedürleri kardeş sitede işlenir. Burada yalnız Fransız belgesinin Türkiye ayağı ele alınır; aynı konuyu iki yerde tekrar etmek okuru yormaktan başka işe yaramaz.

Türkiye ayağı neden ayrı bir uzmanlık

Frankofon tarafın parçalı olması, Türkiye tarafının basit olduğu anlamına gelmiyor. Apostil makamının belgeye göre değişmesi, noter onayının belgeyi bir kapıdan diğerine taşıması ve yemin zaptının yalnız alındığı noterlikte geçerli olması, dosyanın maliyetini doğrudan belirleyen kurallardır. Bunların hangisinin sizin dosyanızda işlediği apostil makamı sayfasında ve yeminli ve noter onaylı fark sayfasında yazılıdır.

İki tarafı birlikte bilmek, zinciri bir kez kurmayı mümkün kılar. Hizmet kalemlerinin nasıl ayrıştığı ücretler sayfasındadır.